استقبالی از شعر این حقیر توسط یک بزرگوار

آن پریچهر شوخ و رنگارنگ             -            ماهرخسارو دلبر و خوشرنگ
نازنین چهر و مشک بو و قشنگ -                  چون نگارین رخی در ارژنگ
با هزاران نمود و عشوه و رنگ-                     در خیابان شکار گر چو پلنگ
صد نگاه و هوس نموده درنگ                       -درپی اش قلب ها نمود اهنگ
بی محابا چه مست می تازی -                    دل همی گیری و به خود نازی
به تن نازنین خود نازی                                     -نازنینا حقا که طنازی
لیک افسوس کاین تن خاکی -                        هست از خاک و تو چه بی باکی
این چنین غره خود مشوخوشگل -                      ازگل ایی و زود گردی گل
این تن ناز باز درخاک است -                               ضرب شمشیرمرگ کولاک است

اب و قطره ، لطف ریزش ، ابشار غرق در رقص

دست در دست است اجزای جهان، بی عیب و بی نقص

ناز پرواز پرنده، طوطی و قمری ، پرستو

سوزپروانه، شکوه بال باز و، هوی تیهو

لطف برگ و ، تاب گلبرگ و، ظریفی کلاله

چنگ ریشه ، قد ساقه ، پرچم پر رنگ لاله

روی میمون، رنگ مینا، تار و پود نرم نرگس

برگ مریم ، حسن یوسف ، عطرگل ، رویائی ازحس

سبز و زرد و قرمز و ابی ، بنفش و سرخ و طوسی

تا بلوی زیبای دنیا ، پای نقاشش ببوسی

    *  *  *

 بر داغ جبين من هزاران نقش است‏

از آتش و خون، زداغ ياران نقش است‏

گر قلب مرا كسى گشايد بيند

در سينه ز درد مثل باران نقش است‏

    *  *  *

 در آتش و خون هروله كردن مردى است‏

از موج جنون ولوله كردن مردى است‏

با سينه سرخ، ساعت سوزش و آه‏

مثل شهدا هِلهِله كردن مردى است‏

 اى يَل نام آور زخمى، سلام‏

اى خدا را ياور زخمى سلام‏

اى تَجسُّم در تجسّم، عشق را

اى يقين را ساغر زخمى سلام‏

اى يل پاك و سرافراز شرف‏

شعله شير نر زخمى، سلام‏

منشى ناز و شنگ و قشنگ‏

مهوش چون فرشته رنگارنگ

‏

 روزگار لب و تو رويش رنگ‏

جلوه ات، هفت رنگ هفت اورنگ

‏

 برو هر جا و بشنو هر آهنگ‏

در خيابان بگرد مثل فشنگ

‏

 خون زدلها فشان شبيه شلنگ‏

با هزار عشق و عشوه و نيرنگ

‏

 آن رو كه خفى بود و جلى بود على بود

مفتاح وجود حَرَمِ جود على بود

 دستى كه درِ ذات نهانخانه حق را

مستانه ز غيب آمد و بگشود على بود

 آن ذات كه از ذات خدا آمد و با اوست‏

در خلق گمان قِدَم افزود على بود

  على مولا  

 به خدا خداى عرش هم يكى، آن على مولا

رفقا چرخ زمان دست كيه؟ آن على مولا

 به خدا نبض زمين است و زمان در رگ مويش‏

رفقا لوح و قرآن دست كيه؟ آن على مولا

    *  *  *

  گسسته‏ام به ساده‏گى‏

 رفته‏ام تا به رگ خويش؛ زجان پينه زنم‏

فتنه را همچو سپر با جگر و سينه زنم‏

 رفته‏ام تا نرود، عفت و ناموس و شرف‏

خون من ريخت، نريزد رگ و بنيان هدف‏

اى تماشاگر آغشته به خون پيكر من‏

راوى فتح من و شاهد پرسشگر من‏

 اگر زن داشتى، غم داشتى تو

به جاى عالمى، چم داشتى تو

 خداوندا اگر پيش ات زنى بود

براى خلق كى دست ات مى‏آسود؟!

 دخترك در گذر كوچه قدم بر مى‏داشت‏

از درون دل هر خاطره غم بر مى‏داشت‏

ياد آن شور و شعور و همه چالاكى بود

كنِ طراوتش گل و برگ كه نم بر مى‏داشت‏

   خداوندا؛ همه كار تو زيباست‏

ولى در مورد زن، فتنه برپاست‏

 خداوندا؛ زحورالعين بسيار

فقط يك دانه اينجا كن به ما يار

 خداوندا؛ به حق زن را سرشتى‏

سر مردان عجب عمامه هشتى‏

 سوار مردها كردى، چه كردى!

الا مرد آفرين! الحق كه مردى‏

 الا اى زن زرشكى يا بهشتى‏

تو كه تقدير هر مردى نوشتى‏

 زن صالح براى مرد يكتاست‏

براى مرد، مردانه تمناست‏

 زن صالح فقط احسان ناب است‏

ز رحمت‏ها زلالين شهد آب است‏

  مردى و امتحان زن، خدا كند نبازم‏

در كوره داغ مِحَن، خداكند نبازم‏

 در آرزوى ديدن روى آقا شده به پا

هر امتحانى بهر من، خدا كند نبازم‏

    هنرمندى زآب آدم مى‏آورد!

 مرا يارم در اين عالم مى‏آورد

براى رستن كم كم مى‏آورد

 مرا يارم ز ساحلهاى هستى‏

دمى بهر شنا در نم مى‏آورد

 مرا از كوچ آبى بود غفلت‏

تماشا تا كنم آن دم مى‏آورد

 زمان جلوه گل بود و من خواب‏

براى ديدن خاتم مى‏آورد

 شبيه چتر تاريكى «نبودم»

بخارى از فراسو چم مى‏آورد

 مثال شبنمى گشتم، رخ گل‏

و چشم نم نم ما يَم مى‏آورد

 در اين گردون انسان ساز هستى‏

هنرمندى از آب آدم مى‏آورد

    شمال، سياهكل - اسلام ده بالا / رمضان سال 82

 يا رسول اللَّه پاك و ساده‏اى‏

تو درستى آنچنان كه جاده‏اى

 أُسوه صبرى چراغ دانشى‏

در زمان جهل يكسر بنيشى‏

 نرم‏تر از آب، اخلاق شما

اى كم از ذرّه به هنگام دعا

 محمد سوره زيباى اللَّه‏

محمد سينه سيماى اللَّه‏

 محمد ربُّ و معصومين عبدش‏

محمد جلوه عليين عبدش‏

 محمد محور طوف خلايق‏

محمد طور اسرار حقايق‏

گر سخن بى پرده گفتن بهتر است‏

پس محمد بر دو عالم مهتر است‏

جلوه حُق است نور حق در او

منبع هستى است هر حق حق بر او

 هستى اول از آن احمد است‏

اين همه عالم جهان احمد است‏

    تماشاى خدا

 در درون قلب مهرت باز جا دادى مرا

خسته بودم مرده بودم باز پا دادى مرا

 تيغ‏هاى زهر آگين زمان پر زكين‏

بر زمين انداخت تو از ابتدا دادى مرا

 دلبر اگر خدا داد

دل را چرا به ما داد

 دل را اگر به ما داد

چرا نبايد دل داد

    دل بر رخ خوشگل داد؟

 بايد كه دل بر بندى‏

چرا بر كمتر بندى‏

 دلبر آفرين بينى‏

دل را بر بشر بندى‏

    بر ريش خود شر بندى!

    صبر خدا

 اگر من جاى او باشم‏

 هماندم كز پى ناموس كس‏

افتد نظر از پى‏

 دلش رنجور مى‏سازم‏

همانجا كور مى‏سازم‏

 دو چشمان خيانت را

فقط بى نور مى‏سازم‏

عجب صبرى خدا دارد!

 اگر من جاى او باشم‏

 همان جائى كه قاتل،

 مى‏كشد مقتول را از كين‏

 رخ مقتول را خونين‏

 ببينم قاتل او را

 به سر سنگين مى‏سازم‏

 به غم غمگين مى‏سازم‏

 تمام تار و پودش را

 به خون رنگين مى‏سازم‏

             عجب صبرى خدا دارد

 اگر من جاي او باشم‏

 ستمگر را دم شورش‏

 به شرّ خويش مى‏گيرم‏

 ز خشم از ريش مى‏گيرم‏

 جفا را از ته و ريشه‏

 به زهر نيش مى‏گيرم‏

             عجب صبرى خدا دارد!

 اگر من جاى او باشم‏

 جهنم را دهم امرى‏

 به بى دينان شرر بارد

 شرر چون ابرتر بارد

 چو فيل أبرهه يكسر

 به آمريكا خطر بارد

             عجب صبرى خدا دارد

    *  *  *

 اگر دير است خشم او

 ولى تيز است چشم او

 چو شمشير است پشم او

             ز چشمانش حذر بايد

 اگر صبرش كنون باشد

 از آن خشمش فزوده باشد

 وز آن روزى كه خون باشد

             ز چشمانش حذر بايد

 خدا بايد خدا باشد

 حسابش، ما سوا باشد

 نبايد مثل ما باشد

             ز چشمانش حذر بايد

 نه دنيا جاى خشم او

 نباشد تاب چشم او

 محال ماست پشم او

             ز چشمانش حذر بايد

 نه ما را تاب صبرش باد

 نه ما را آب قدرش باد

 نه ما را تاب قهرش باد

             ز چشمانش حذر بايد

             از اين دنيا گذر بايد

 باز كه دوباره دل من،

 فرارى از خدا شده‏

قنارى رها شده، قنارى رها شده‏

 كاش كه يه روزى دل من

 در قفس تو جا شود

ز هرزگى رها شود

 دوباره با خدا شود

 يه روز كه با تو من بودم‏

هميشه با خودم بودم‏

 تو بودى و خودم بودم‏

تا تو بودى من هم بودم‏

 بى تو من از خودم دورم‏

بى تو شبيه يك كورم‏

 بى تو هميشه ناجورم‏

اگر تو باشى من جورم‏

 بى تو دلم غمين شده‏

هميشه آتشين شده‏

 حزين حزين حزين شده‏

بى‏تو دلم غمين شده‏

 ياد تو آباد دله‏

مايه شاد دله‏

 شه ره آزاد دله‏

    گفتمانى با خداوند

خدايا گر به دل آئى كه با هم‏

براى بحث در موضوع عالم‏

 سئوالاتى بود زان در عذابم‏

لبالب پرسم و گوئى جوابم‏

 خداوندا خداوندا كبابم‏

ز فكر آتشين در اضطرابم‏

 چرا كورند خلقى در عذابند

عجاج اند اوّل و آخر عذابند

 تو كردى آنچه كردى و چه كردى!

يكى را از ازل پر مايه كردى‏

 اول نور توشد نور محمد

سعادتمند شد پور محمد

 ولى قومى زسجيّل خلق كردى‏

نموداند آنچه بود و غرق كردى‏

 يكى كردى تو مراد و ديگرى زن‏

براى همدگر كردى مزيَّنِ‏

 مثال زن چو در چشم من افتاد

كند چون اخگرى، در قلب بى داد

 تو كردى مردم و زن را كه دادى‏

نهاد و نور ما بر باد دادى!

 زليخا ها به يوسف بار دادى‏

دل دختر به مرد آزار دادى‏

 زنان را كرده‏اى مفتون مردان‏

و بعد از مدتى دلخون مردان‏

 ز زير دست تو اين ملت آمد

هزار اندر هزاران دولت آمد

 يكى گبر و يكى جبر و يكى بنگ‏

يكى خنگ و يكى جنگ و يكى ننگ‏

 يكى را آفريدى، گشت يأ جوج‏

چه مى‏خواهى تو با يأجوج و مأجوج؟!

 مرا در عالم آوردى به آهى‏

يكى در بطن مادر در تباهى‏

 كسى را با دعائى آفريدى‏

مرور عمر ديگر را بريدى‏

 ذَر و دنيا و برزخ را نهادى‏

ظهور و رجعت ديگر گشادى‏

 قيامت با همه آشوب و اهوال‏

چه باشد مصلحت از حول احوال‏

 ز تنگى مى‏كشى با كله بيرون‏

به سر مى‏آورى چون گله بيرون‏

 و روزى روح را بيرون كه سازى‏

تو گوئى آهنى را مى‏گذارى‏

 مُخلّد بودنِ اندر عذابت‏

چه باشد بهره آب مذابت‏

 نمودى آنچنان، گوئى نبودى‏

نمود اندر نمود اندر نمودى‏

 چنان روى فلانى را گشودى‏

كه حتى گفت يا رب تو نبودى‏

 ولى يك دل به من دادى كه ممنون‏

نه دارم اعتراضى نه دلى خون‏

 جواب اين سئولات و چك و چون‏

خدا ممنونم و ممنون و ممنون‏

 مرا با ديگران، چون فرق باشد؟

دلى در ظلم و ظلمت غرق باشد

 دلى هم غوطه‏ور در نور و حكمت‏

چو لب وا مى‏كند مى‏خيزد عصمت؟!

    *  *  *

 تو اى بنده چه‏ها مى‏پرسى از من؟

چقدر مى‏دانى از جان و دل و تن؟

 چه مى‏دانى چرا هست و چرا نه‏

اول آخر بدانى كار يا نه؟

 در اين هستى مگر چند عمر دارى‏

چه ديدى اينچنين چون چون ببارى‏

 برو بچه پى كار خودت رو

عبادت كن عبادت كن فقط تو

 تو را من، هر چه را دادى چو دادم‏

تو را من در مسير دين نهادم‏

 تو را من از ازل در ديده دارم‏

نهاد آدمى، از خويش بارم‏

 اگر تو جاى من بودى! چه مى‏شد؟

تو با فرزند خود چونى؟ و با خود

 بكش پا تا گليم خويش مى‏كش‏

ذكاوت تا حريم خويش مى‏كش‏

 منم اول منم آخر منم حق‏

در اين عالم منم پر زور مطلق‏

 و با آن زور با تو هم نشينم‏

به هر دل، هر كس و هر دم نشينم‏

 اگر ظلمى درون كار ما بود

چرا؟ چون بلبلى آنگونه مى‏بود

 اگر ظلمى درون كار ما بود

درون لانه چون مورى مى‏آسود

 من اسماى خودم را تاب دادم‏

ز نور خويش خلقى آب دادم‏

 تو را نه، عالمى را ميزبانم‏

از اول تا ابد من مهربانم‏

 يكى با تو كه بد مى‏شد چه كردى‏

عدالت با عدو كردى؟ نكردى؟

 ولى خلقى مرا نابود خواند

به جاى من گروهى چوب داند!

 گهى قومى دو قرنى مُد پرستد

به جاى خالق آرى خود پرستد

 ز روى مصلحت مهلت دهم من‏

اگر توبه كند رحمت دهم من‏

 درِ توبه به روى خلق باز است‏

از اين در سرفرازان سرفراز است‏

 برو جانم پى بازيچه‏هايت‏

نه جبر است و نه تفويض و عداوت‏

 اگر خواهى جواب گفته‏هايت‏

فقط يك نكته مى‏گويم برايت‏

 برو جان خودت را پاك مى‏كن‏

 سرت را شب به شب بر خاك مى‏كن‏

 برو كم مى‏خور و كم خواب و كم گو

به دنيا دل مده، از خويش مى‏جو

 برو جام جم‏ات را صيقلى جو

تو، من هستى، خودت را، يا على گو

 درون خويش را آباد مى‏ساز

درون را خالى از هر باد مى‏ساز

 چو پاك پاك پاك از عيب گردى‏

تو خود آينه دار غيب گردى‏

 تمام شبه هايت رفع گردد

ز ريشه هر سئوالت دفع گردى‏

 يقينى حكمت ما را بدانى‏

جهان را سر به سر حكمت بخوانى‏

 غضب جاى خود و رحمت به جايش‏

ادب جاى خود و صولت به جايش‏

 نبين دنياى مقطوع دو پاره‏

اول باشد و بعد از اين دوباره‏

 چون من تدبير كردم سير كردم‏

چو كس را با كسى درگير كردم‏

 حوادث چيده و باطن گزينم‏

گزينم گل گزينم گل گزينم‏

عظمت حضرت معصومه (ع)                                                مجموعه مقالات           کنگره بزرگداشت حضرت معصومه (س)

ازدواج آسان در پرتو اخلاق اسلامی                  مجله گنجینه ش ۵۵      مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما

جایگاه والدین در رسانه                                             مجله گنجینه               مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما

جاذبه و دافعه در مدیریت اسلامی                    مجله گنجینه               مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما

معرفی کتاب 

 دین دریای سیاست                                              نشر مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیمای مرکز قم

سفر های شگفت انگیز ائمه(ع) به عوالم عجیب                نشر    خادم الرضا   قم

زلزله چرا؟                                                                      نشر    خادم الرضا   قم